-
Μαμά: Ο αφανής ήρωας
ΜΑΜΑ ~ Μια λέξη, δύο συλλαβές, τέσσερα γράμματα.
-
Ακούς μαμά.… Φοβάμαι μαμά…
Μια νέα φυλακή που τη φοβούνται όλοι και ας μην το έχουν παραδεχθεί.Μια νέα συμφωνία, που μας κρατάει όλους σαν μέγγενη σφιχτή, εγκλωβισμένους μέσα σε μικρά αφιλόξενα καβούκια.Εκατομμύρια αιχμάλωτοι, κλεισμένοι στα πιο φωτεινά σπίτια αυτού του κόσμου, πλημμυρισμένα με όλα ‘τα καλά του Θεού’, να τους κρατάνε συντροφιά στη μοναξιά και έξω, ένας κόσμος απελπισμένος, που αυτοκτονεί νιώθοντας μια αβάσταχτη ερημιά.
-
Μαμά! Όταν δεν λέμε πια αυτή τη λέξη
Από μωρό ακόμη έμαθες να αναγνωρίζεις έναν μόνο άνθρωπο, να μυρίζεις και να στηρίζεσαι σε έναν μόνο άνθρωπο που αργότερα θα ανακαλύψεις ότι τον λένε Μαμά…
-
Η καλή μαμά, κάνει λάθη, ναι. Η απούσα, είναι αυτή που ποτέ δεν κάνει
Όταν νιώσεις τύψεις, για το γεγονός ότι δεν είσαι καλή μαμά, χάιδεψε τις ραγάδες στην κοιλιά σου. Άγγιξε τα σπασμένα αγγεία στα πόδια σου. Τα ράμματα της καισαρικής σου.
-
Πριν γίνω μητέρα..
Πριν γίνω μητέρα.. δεν ήξερα τόσο πολλές λέξεις για νανουρίσματα.
-
Πάρε αγκαλιά τη μάνα σου όσο ακόμα προλαβαίνεις. Όσο ακόμα είναι εδώ
Έλα να σου πω πότε ακριβώς θα νιώσεις πως το κλάμα που έριξες για ανούσιους έpωτες, για ανθρωπάρια που έπαιξαν με την καλοσύνη σου ήταν τελικά χωρίς λόγο.
-
Μανούλες σταματήστε να αυτοθυσιάζεστε για τα παιδάκια σας, τα καταστρέφετε
Στο’ πα και στο ξαναλέω πως κάπου εκεί στις οδηγίες χρήσης ενός τεστ εγκυμοσύνης που αναφέρεται… «Αν εμφανιστούν οι μπλε γραμμούλες.. δηλαδή αν είστε έγκυος.. επισκεφτείτε τον γυναικολόγο σας» θα έπρεπε να υπήρχε υποσημείωση… επισκεφτείτε και τον ψυχολόγο σας!!
-
Η μητέρα μας θα είναι πάντα ο άνθρωπός μας
Η μητέρα μας θα είναι πάντα ο άνθρωπός μας. Ακόμα κι όταν τσακωνόμαστε, όταν μας εκνευρίζει, όταν φεύγουμε μακριά της για σπουδές, όταν κάνουμε οικογένεια ή όταν έρθει η ώρα να μας αποχαιρετήσει για πάντα, στο μυαλό και στην καρδιά μας θα είναι πάντα η μάνα μας. Ο άνθρωπός μας. Η γυναίκα που δεν έφυγε από κοντά μας ούτε για μια στιγμή…
-
Μαμά σ’ αγαπώ. Κι ας μην σε παίρνω συχνά τηλέφωνο
Καιρό τώρα θέλω να σου μιλήσω μα το αποφεύγω. Θέλω να σου γράψω για μας. Για σένα και για μένα μαμά! Νιώθω, όμως, πως δεν υπάρχει λόγος να το αναβάλλω άλλο…
