Category: Σκέψεις (page 1 of 10)

Η ευθύνη της ζωής μου είναι δική μου υπόθεση

Υπάρχουν φορές που θα ήθελα να πω σε πολλούς ανθρώπους και ιδιαίτερα νέους «Η ευθύνη της ζωής σου είναι αποκλειστικά δική σου… Ανέλαβε την…»

 

Συνέχεια

Μην κρίνεις τους ανθρώπους αν δεν ξέρεις σε τι μάχες πολεμάνε

Πριν κρίνεις κάποιον άνθρωπέ μου, κάνε μία στάση στα άδυτα της ψυχής του. Πέρασε από τα σοκάκια της καρδιάς του. Βάδισε στο παρελθόν του. Φτάσε μέχρι το παρόν του. Και ακολούθησε βήμα με βήμα την διαδρομή του.

 

Συνέχεια

Θυμάσαι που σου έλεγαν ότι τα χρόνια του σχολείου είναι τα Καλύτερα;

Για πες. Τι θυμάσαι; Θυμάσαι τη μπλε ποδιά; Το πολυτονικό; Το δάχτυλο ψηλά; Το «κυρία, κυρία…»; Θυμάσαι τον κουλουρά; Το κουλούρι με τα γαριδάκια; Τη μυρωδιά του μπλε τετραδίου;

 

Συνέχεια

Οι δυνατοί επιλέγουν την μοναξιά τους γιατί δεν έμαθαν να κάνουν εκπτώσεις στα συναισθήματά τους

Δεν μένουνε μόνοι τους οι άνθρωποι επειδή είναι αδύναμοι. Μένουνε μόνοι τους επειδή είναι δυνατοί. Επειδή δεν κουμπώνουν εύκολα σε όλες τις αγκαλιές. Δεν κάνουνε εκπτώσεις στα συναισθήματα τους.

 

Συνέχεια

Οι άνθρωποι αλλάζουν αν πονέσουν ή αγαπηθούν πολύ!!!

Υπάρχουν πολλά αξιώματα. Κάποια εκ πείρας αυταπόδεικτα, κάποια άλλα πιο φθαρτά. Τα πρώτα σε θυμώνουν, γιατί είναι η φύση τους αυταρχική κι απαιτούν να τα δεχτείς, χωρίς πολλά πάρε-δώσε. Τ’ άλλα, ευτυχώς, τα στήνεις στον τοίχο και τα σημαδεύεις με την επιμονή σου.

 

Συνέχεια

Οι άνθρωποι είναι πιο σημαντικοί από τα χρήματα

Μερικές φορές χρειάζεται να «φάει» κανείς μια δυνατή κλωτσιά για να συνειδητοποιήσει ότι οι άνθρωποι είναι πιο σημαντικοί από τα πράγματα. Κινδυνεύεις να γίνεις ένα θύμα πρώτης γραμμής, αν έχεις σε μεγαλύτερη προτεραιότητα την απόκτηση υλικών αγαθών και όχι την ανθρώπινη ζωή, ιδιαίτερα τη δική σου.

 

Συνέχεια

Κάνε τις μνήμες να αξίζουν τη ζωή που έζησες..

Κι αν ήσουν μνήμη, θα επέλεγα να σε κρατήσω μέσα στην καρδιά μου για πάντα. Τώρα πια είναι το μόνο μέρος όπου μπορώ να σε βρω, να σε συναντήσω.

 

Συνέχεια

Κι αν δεν μπορούμε να γίνουμε τέλειοι.. ας είμαστε τουλάχιστον σωστοί

Φταίει το ζαβό το ριζικό μας, έγραψε κάποτε ο Βάρναλης. Για να το απογειώσει κάποιους στίχους παρακάτω, δηλώνοντας ότι φταίει το κεφάλι το κακό μας.

 

Συνέχεια

Να λάμπεις δια της απουσίας σου

Να λάμπεις δια της απουσίας σου από όλα όσα σε μειώνουν και σε φθείρουν. Να ξεμακραίνεις από ότι σε αλλοιώνει και σε καταστρέφει ως προσωπικότητα.

 

Συνέχεια

Πού να εξηγώ ποιος κατά βάθος είμαι εγώ…

Πού να εξηγώ ποιος κατά βάθος είμαι εγώ, σε ένα κόσμο αδιάφορο και βουβό. Τι θησαυρούς κρύβω στα υπόγεια της ψυχής μου. Ποιες σκέψεις βασανίζουν τα άδυτα του μυαλού μου και ποιοι φόβοι φωλιάζουν στα έγκατα της ύπαρξής μου. Με πόσα κύματα έχω παλέψει μέχρι να φτάσει η ύπαρξη μου στην στεριά. Πόσοι ωκεανοί έχουν καταπιεί την ψυχή μου μέχρι να βρω μία ακτή να απλώσω το κορμί μου.

 

Συνέχεια

Older posts