Ζώντας σε μια πόλη, κοιμάσαι και ξυπνάς παρέα με δέκα ενοίκους στην πολυκατοικία, στριμώχνεσαι στο μετρό και κολλάς στην κίνηση, πας στη δουλειά, στο πανεπιστήμιο, σε επαγγελματικά meeting και καθημερινά συγχρωτίζεσαι με μια ντουζίνα ατόμων χάρη στην απελευθέρωση της επικοινωνίας και τη βελτιωμένη τεχνολογία (facebook, twitter, κ.α.).  

Η ανάγκη της αλλαγής γίνεται επιτακτική όταν μια σχέση μετατρέπεται σε πηγή αρνητικής ενέργειας και αγανάκτησης, κι όταν οι προσπάθειές μας να βελτιώσουμε την κατάσταση δεν φέρνουν κανένα απολύτως αποτέλεσμα. Γιατί αυτές ακριβώς οι αδιέξοδες σχέσεις, που συνήθως είναι ή «υπερβολικά έντονες» ή «υπερβολικά απόμακρες» ή και τα δυο, αποκλείουν την ανάπτυξη αληθινού δεσμού.  

Κι έρχεται εκείνη η μαγική στιγμή που σκάει η βόμβα στον εγκέφαλο και σαστίζουν όλοι, εκτός από εσένα.

Φιλία. Μια καθημερινά χρησιμοποιούμενη και παρεξηγημένη λέξη. Φίλος ο γνωστός, φίλος ο συνάδερφος, φίλος οποιοσδήποτε γεμίζει την καθημερινότητά σου και οποιοσδήποτε με τον οποίο έχετε κάποιες κοινές εμπειρίες ή κοινό τρόπο αντίληψης των πραγμάτων, καταφέρνοντας έτσι να περάσετε μαζί λίγο περισσότερο χρόνο.