-
Ο “λίγος” άνθρωπος ποτέ δεν θα εκτιμήσει το “πολύ” που του έδωσες
Υπάρχουν άνθρωποι που ζηλεύουν τις λιακάδες, που απέκτησες με τόσο κόπο, σε παρασύρουν στη βροχή τους και σε αφήνουν εκεί, κλέβοντας τον δικό σου φως από τον κόσμο σου.
-
Ο φόβος είναι αιτία ή αποτέλεσμα – Bucay
Ο νευρωτικός, είναι ένας άνθρωπος ανώριμος, που δεν απολαμβάνει ολοκληρωτικά τη ζωή του, δεν ζει στο παρόν, και μονίμως διακόπτει τη βιωματική του διαδικασία.
-
Osho: Έχεις καταπιέσει τα πάντα και όλα αποθηκεύονται στο στομάχι..
Έχω παρατηρήσει πως όταν αισθάνομαι θυμό ή λύπη ή ανησυχία, υπάρχει μια αντίστοιχη φυσική αίσθηση στο στομάχι μου ή στο ηλιακό πλέγμα. Μερικές φορές, εάν είμαι πολύ εκνευρισμένος, αυτό το αίσθημα είναι τόσο ισχυρό, που δυσκολεύομαι να κοιμηθώ ή δεν έχω όρεξη να φάω. Μπορείς να μιλήσεις γι’ αυτό;
-
Πριν γίνω μητέρα..
Πριν γίνω μητέρα.. δεν ήξερα τόσο πολλές λέξεις για νανουρίσματα.
-
Όταν είμαστε ευτυχισμένοι αγκαλιάζουμε, όταν είμαστε δυστυχισμένοι ψωνίζουμε
Το πρόβλημα με τον καταναλωτισμό είναι αυτή η δόλια υπόσχεση που μας δίνει κάθε φορά που σκεφτόμαστε εάν θα αγοράσουμε εκείνο το όμορφο ρολόι: αγόρασε ό,τι θέλεις και θα βρεις την ευτυχία! Μια υπόσχεση με πνοή Πυθίας και ένα ανεπαίσθητο ίχνος απειλής!
-
Αν δεν έχεις εχθρούς δεν έχεις χαρακτήρα
Είναι ωραίο να τα πηγαίνεις καλά με τους γύρω σου κι αυτοί καλά με σένα. Όσο και να το θες όμως και παρότι ακούγεται εύκολο θεωρητικά, πολύ φοβάμαι ότι είναι δύσκολο πρακτικά. Στην πραγματικότητα δε γίνεται να τα έχεις με όλους καλά διότι δεν ταιριάζουν όλοι οι άνθρωποι μεταξύ τους. Η διαφορά χαρακτήρων κι απόψεων δεν το επιτρέπει.
-
Αν πάρεις στα σοβαρά τον κόσμο, οδηγείσαι με μαθηματική ακρίβεια στην κατάθλιψη
Παρατηρώντας και ζώντας σ’ αυτό τον κόσμο, τα συμπεράσματα που βγάζεις παίρνοντας τον στα σοβαρά, σε οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη κατάθλιψη. Βιωματικά και πρακτικά και όχι θεωρητικά, κατανοεί ο καθένας μας πως το απόφθεγμα “Γνώρισα τους ανθρώπους και αγάπησα τα ζώα” είναι η κοντινότερη προσέγγιση της εποχής.
-
Σ’ ευχαριστώ που ήρθες στη ζωή μου, μα πιο πολύ σ’ ευχαριστώ που έφυγες…
Κι αφού αγάπησα κάθε σκοτάδι της ψυχής σου, αφού λάτρεψα κάθε ναυάγιο της καρδιάς σου, αφού αγκάλιασα τρυφερά κάθε πληγή σου… κι αφού χάιδεψα κάθε πόνο σου, αφού άγγιξα απαλά κάθε φόβο σου, αφού φίλησα γλυκά κάθε δάκρυ σου… Κι αφού εσύ πιο απών κι απ’ τους απόντες, θυμήθηκα πως ξέχασα ν’ αγαπάω κι εμένα λίγο.
-
Τούτος ο κόσμος ο σκληρός έχει φτιαχτεί μόνο για ανθρώπους με μπρατσωμένες ψυχές
“Να προσέχεις”, μου ‘λεγε ένας φίλος μου. “Να προσέχεις γιατί δίνεσαι ολόψυχα στους ανθρώπους. Το θεωρείς υποχρέωση και καθήκον απέναντι στην ανθρώπινη ψυχή. Ταυτίζεσαι μαζί τους, ενστερνίζεσαι το πρόβλημά τους. Αλλά αναρωτήσου, πόσοι από αυτούς που τους έδωσες και το τελευταίο κομματάκι ψυχής που σου ‘χει απομείνει θα έκαναν το ίδιο και για σένα;”
-
ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΚΑΤΕΛΗΞΕ
“Θα σου πω όλη την ιστορία, από την αρχή. Για να μην αναρωτηθείς ξανά πώς ένα καλό παιδί καταλήγει να κλωτσάει στο κεφάλι έναν άνθρωπο πεσμένο στο έδαφος, να σκοτώνει έναν σκύλο, να βιάζει μια γυναίκα, να σκοτώνει έναν άνθρωπο.
