Η κατανόηση από τους άλλους είναι πολύ σημαντική αν θέλουμε να καταλάβουμε τον εαυτό μας. Όσο περισσότερο μοιραζόμαστε τον εαυτό μας με τους άλλους, τόσο καλύτερα μπορούμε να τον γνωρίσουμε.
Σελίδα 164 από 165
Κάθε στιγμή της ζωής μας, το παρόν φεύγει με αστραπιαία ταχύτητα και μας προσπερνάει. Αυτό συμβαίνει συνεχώς όλο και γρηγορότερα. Όλο και ταχύτερα το παρόν εξαφανίζεται μέσα από τα χέρια μας.
ΗΜΟΥΝ ΣΤΗ ΜΕΣΗ των σπουδών μου και, όπως πολλοί άλλοι φοιτητές, άρχιζα να αμφιβάλλω για την απόφασή μου να σπουδάσω. Μίλησα γι’ αυτό με τον ψυχοθεραπευτή μου. Καταλάβαινα ότι πίεζα τον εαυτό μου και ζοριζόμουν για να συνεχίσω τις σπουδές μου. «Αυτό είναι το πρόβλημα» είπε ο Χοντρός. “Όσο συνεχίζεις να πιστεύεις ότι “πρέπει” να σπουδάσεις για να πάρεις πτυχίο, δεν υπάρχει περίπτωση να το απολαύσεις. Κι όσο δεν απαιτείς λίγη ικανοποίηση, ορισμένες πλευρές της προσωπικότητάς σου παίζουν άσχημα παιχνίδια.”
Οι παρεξηγήσεις σε μια σχέση γίνονται είτε λόγω διαστρεβλωμένου τρόπου επικοινωνίας είτε λόγω προκατειλημμένων ερμηνειών.
Κάποιοι γονείς που δυσκολεύονται να αποχωριστούν το παιδί τους, γίνονται αδιάκριτοι, παρεμβατικοί και υπονομεύουν τη σχέση του ζευγαριού.
Οι άντρες και οι γυναίκες βλέπουν τον κόσμο διαφορετικά. Γενικά, οι άντρες βλέπουν τον κόσμο μέσα από ένα “περιορισμένο οπτικό πεδίο”, ενώ οι γυναίκες βλέπουν τον κόσμο πιο “πλατιά”. Και οι δυο οπτικές είναι εξίσου ακριβείς.
Δεν μπορούμε να μιλάμε για πένθος και απώλειες και να αγνοούμε τη μικρή αναστάτωση που σίγουρα μας προκαλεί η συζήτηση ενός τέτοιου θέματος. Απλώς θεωρούμε πως είναι μια αναστάτωση που, κατά κάποιον τρόπο, αξίζει τον κόπο, με την έννοια ότι μαθαίνουμε κάποια πράγματα, αναθεωρούμε κάποια άλλα, και τέλος, συστηματοποιούμε αυτό που, πιθανότατα, όλοι γνωρίζουμε.
Είμαστε υπεύθυνοι ή παριστάνουμε τα θύματα; Παίρνουμε αποφάσεις που ευχαριστούν τους άλλους και μετά μετανιώνουμε και τους το βγάζουμε ξινό όλη τους τη ζωή; Γκρινιάζουμε ότι φταίνε οι άλλοι για όσα συμβαίνουν στη ζωή μας; Ο σύντροφός μας, οι ανάγκες της οικογένειας, ο κακός γείτονας, ο πρωθυπουργός, ο σπιούνος του γραφείου, το ωροσκόπιό μας;
Το γέλιο στο σήμερα είναι ένα πολύ σπάνιο φαινόμενο. Μελέτες που έχουν γίνει γύρω από το θέμα έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι πριν από 40 χρόνια γελούσαν περίπου τρεις φορές περισσότερο από ότι εμείς σήμερα. Αυτό το αποτέλεσμα είναι αρκετά εκπληκτικό. Αν πάρουμε ένα τυπικό δείγμα παιδιών θα δούμε πως γελάνε κατά μέσο όρο 200 φορές την ημέρα ενώ οι ενήλικες μόνο 15.
