Φάση Πρώτη, από τα δέκα με δώδεκα περίπου, ως τα δεκαεφτά με δεκαοχτώ. Αρχίζει στα σοβαρά ο αγώνας για την αναζήτηση της ταυτότητάς μας:
Κατηγορία: Ψυχολογία (Σελίδα 28 από 42)
Παρακολουθώντας το τι γίνεται, γράφεται και ακούγεται γύρω μας καθημερινά, από κάθε πιθανή κι απίθανη πηγή επικοινωνίας είναι ένα θαύμα το ό,τι καταφέρνουμε -κάποιοι από εμάς, όχι όλοι- και επιβιώνουμε κρατώντας ένα στοιχειώδες επίπεδο λογικής και ψυχικής υγείας. Αυτό το οφείλουμε εν μέρη στην προσωπικότητα μας, στις προσεκτικές δράσεις μας, αλλά και στην Ενέργεια που διαθέτουμε.
Όλοι έχουμε αυτόν τον φίλο που ποστάρει διαρκώς selfies σε κάθε σελίδα του στα κοινωνικά μέσα, λες και πρόκειται για λεύκωμα που πρέπει να γεμίζει καθημερινά.
Ο άνθρωπος συχνά έχει μέσα του δύο αντιφάσεις. Υπάρχει ένα μέρος του εαυτού του που θέλει να ανοίγεται, να εξελίσσεται και ένα άλλο μέρος του που θέλει να κλείνεται και να ξεχωρίζει, να απομονώνεται από τους άλλους ανθρώπους.
Επειδή η ευτυχία αποτελείται από στιγμές, είναι σημαντικό να μάθετε να τις εκτιμάτε, με το να αποδέχεστε και να αγαπάτε τον εαυτό σας όπως είναι, με τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες του.
Βλέπετε μια γυναίκα ή έναν άντρα να διασχίζει ένα δωμάτιο γεμάτο κόσμο και νιώθετε κάτι σαν μια δίνη από ανεξέλεγκτη ενέργεια να σας τραβάει προς αυτόν/ή.
Ο όρος «ανύπαντρη μητέρα» στο παρελθόν κουβαλούσε ένα στίγμα και ξυπνούσε εικόνες δυστυχίας, φτώχειας και εγκατάλειψης. Σήμερα, η εικόνα αυτή έχει αλλάξει αρκετά. Η ελληνική κοινωνία αποδέχεται πολύ ευκολότερα μια ανύπαντρη μητέρα και το παιδί της, το κράτος έχει δομές που τη βοηθούν, και τις περισσότερες φορές οι γιαγιάδες κι οι παππούδες υποστηρίζουν την κόρη και το εγγονάκι τους.
Τη φράση «με το παιδί μου είμαστε φίλοι» την ακούμε συχνά και μάλιστα με καμάρι, εκ μέρους πολλών γονιών που πιστεύουν ότι έτσι είναι πιο κοντά στο παιδί τους και ότι αυτό αποτελεί απόδειξη της αγάπης και της στενής σχέσης μεταξύ τους.
Κυρίαρχο συναίσθημα είναι η Ντροπή. Ντρέπεστε όταν εκτίθενται τα ελαττώματά σας και μπορεί να κάνετε το παν για να αποφύγετε τέτοιες καταστάσεις.
Πώς μαζεύει κανείς τα «κομμάτια του» στις δύσκολες στιγμές για να πάρει κουράγιο, να αντέξει και να αντισταθεί…
