Όταν νιώσεις τύψεις, για το γεγονός ότι δεν είσαι καλή μαμά, χάιδεψε τις ραγάδες στην κοιλιά σου. Άγγιξε τα σπασμένα αγγεία στα πόδια σου. Τα ράμματα της καισαρικής σου.

Όταν νιώσεις τύψεις, για το γεγονός ότι δεν είσαι καλή μαμά, χάιδεψε τις ραγάδες στην κοιλιά σου. Άγγιξε τα σπασμένα αγγεία στα πόδια σου. Τα ράμματα της καισαρικής σου.
Η ύπαρξη της μητέρας είναι η νούμερο ένα προϋπόθεση για την σωστή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη ενός μωρού. Είναι η πρώτη αγάπη, η πρώτη πηγή φροντίδας και εμπιστοσύνης, το στήριγμα και ο φάρος σε όλα τα βήματα ανάπτυξης ενός μικρού παιδιού.
“Ήμουν 5 ή 6 χρονών περίπου και έπαιζα με τα παιχνίδια μου καθισμένη στο πάτωμα, όταν, από τα ουρλιαχτά τρόμου της αδελφής μου που μόλις είχε μπει στο δωμάτιο που βρισκόμουν, συνειδητοποίησα πως το φόρεμά μου είχε γίνει μούσκεμα από το αίμα που έτρεχε από το κεφάλι και το πρόσωπό μου, εξαιτίας ενός ακόμα ξυλοδαρμού μου από τη μητέρα μου, πριν από λίγο, για ασήμαντη και πάλι αφορμή. Κάθε φορά, με χτυπούσε αλύπητα, σταματώντας μόνον όταν δεν είχε πια άλλη δύναμη για να συνεχίσει”…
Η μητέρα μας θα είναι πάντα ο άνθρωπός μας. Ακόμα κι όταν τσακωνόμαστε, όταν μας εκνευρίζει, όταν φεύγουμε μακριά της για σπουδές, όταν κάνουμε οικογένεια ή όταν έρθει η ώρα να μας αποχαιρετήσει για πάντα, στο μυαλό και στην καρδιά μας θα είναι πάντα η μάνα μας. Ο άνθρωπός μας. Η γυναίκα που δεν έφυγε από κοντά μας ούτε για μια στιγμή…
Καιρό τώρα θέλω να σου μιλήσω μα το αποφεύγω. Θέλω να σου γράψω για μας. Για σένα και για μένα μαμά! Νιώθω, όμως, πως δεν υπάρχει λόγος να το αναβάλλω άλλο…
Ξέρω έχω γίνει πολύ παράξενη τελευταία. Μη μου θυμώνεις και μη μου ζητάς να σου εξηγήσω. Δεν φταις εσύ.
Η ιστορία κάθε γυναίκας είναι διαφορετική, όμως ίσως το μεγαλύτερο κοινό σημείο είναι η ανακάλυψη ότι κάθε μια από αυτές δεν είναι μόνη, ότι δεν είναι τα μόνα κορίτσια ή γυναίκες που είχαν μητέρες που δεν μπορούν ή που δεν θέλουν να τις αγαπήσουν.
© 2025 Σχεσεις και Συναισθηματα
Θέμα εμφάνισης από τον Anders Noren — Πάνω ↑