-
Πάντα να φυλάς και κάτι για τη φαντασία. Ο Θεός, πώς άφησε να μη ξέρουμε τι υπάρχει μετά το θάνατο;
Είναι νόμος δίχως παράβαση, πως τα ωραία της ζωής δε χρειάζεται να εξηγούνται πλήρως. Η αποκωδικοποίηση τους, δεν ανέρχεται ποτέ σε επίπεδα «εκατό τοις εκατό», κι αυτό φυσικά γίνεται εξ επί τούτου. Πως αλλιώς θα ήταν τόσο όμορφα, αν ήταν πλήρως κατανοητά, αν ήταν ευκόλως εννοούμενα;
-
Πάντα το σκοτάδι και το φως θα παλεύουν ύπουλα – Μ.Βαμβουνάκη
Βιώνουνε μια γενιά νέων ανθρώπων που, μέσα στα όσα λαθεμένα τη βαφτίσαμε, τη δηλητηριάσαμε με «ευκολίες» υλικές και διευκολύνσεις ηθικές που αρρωσταίνουν το μυαλό της.
-
Αυτά σε γερνάνε…
Σκέφτεσαι ότι γερνάς.
-
Μετά τον πόνο, δεν θα είσαι ποτέ ξανά ίδιος…
Υπάρχει μια αλήθεια πίσω από κάθε στιγμή που ραγίζει η καρδιά σου.
-
Η αγάπη είναι ο φόβος
“Και τι κρατά τάχα το χέρι που οι άνθρωποι δίνουν;” Όλοι φοβόμαστε. Τα γερατειά, τις ρυτίδες, τη μοναξιά, την αρρώστια, την απόρριψη, τη ματαίωση, την προδοσία, το σκοτάδι, τον αμείλικτο συνοδοιπόρο μας, τον θάνατο.
-
Κι αν κάποια μέρα έφυγα, ήταν γιατί είχα βρει εμένα
Κι αν κάποια μέρα έφυγα ήταν γιατί δεν χωρούσα πια μέσα σε 100 τμ.
-
Χαρείτε τη βόλτα. Δεν υπάρχει εισιτήριο επιστροφής!
Έλαβα ένα e-mail με τίτλο «Οι απόψεις του George Carlin για τα γηρατειά». Είναι από αυτά τα e-mails που σε παρακινούν να τα προωθήσεις σε 8,10,12 φίλους σου και η πρώτη μου αντίδραση ήταν να το σβήσω. Ωστόσο, η φράση που έχω βάλει και στον τίτλο «Χαρείτε τη βόλτα. Δεν υπάρχει εισιτήριο επιστροφής» σε συνδυασμό με το θέμα των γηρατειών που όσο να’ ναι αποτελεί ένα υπόγειο άγχος μου, με έκανε να το διαβάσω.
-
Γράψε τους όλους και ζήσε όπως θες…
Η Ερμιόνη σπούδασε κάτι που δεν αγαπούσε, μόνο και μόνο για να μην πάει κόντρα στον πατέρα της.
-
Η μαγεία του να είσαι γυναίκα άνω των 40!!
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το να είσαι 40 με 50 ετών είναι μια περίεργη περίοδος καθώς βρίσκεσαι ανάμεσα σε δυο γενιές και ανακαλύπτεις πόσο σύντομη είναι η ζωή. Αυτή είναι η περίοδος που ανακαλύπτεις ότι η συνείδησή σου είναι αυτή που δημιουργεί και καταστρέφει τα πάντα σε αυτό τον κόσμο.
-
Πόσα αμέτρητα «γιατί»…
Πόσα αμέτρητα «γιατί» στροβιλίζουν το μυαλό μας. Είναι για όλα αυτά που θέλαμε και δεν τολμήσαμε να κάνουμε.
