Page 2 of 127

Φτάνουν πια οι ταμπέλες!

Ο Γιώργος το καλό παιδί, ο Γιώργος το κακό παιδί, η Ελένη η ξινή, η Ελένη η γλυκιά, ο Κώστας ο χοντρός, ο Κώστας ο ανορεκτικός, ο Γρηγόρης ο έξυπνος, ο Γρηγόρης ο χαζούλης, η Μαρία η σπάταλη, η Μαρία η τσιγκούνα και χιλιάδες ταμπέλες που μας φόρεσαν ή φορέσαμε και προσπαθήσαμε να εκπληρώσουμε την προφητεία τους.

Περισσότερα

Υπομονή…

Συζητώντας με τους ανθρώπους, όταν ρωτάω τι έχουν κάνει ως τώρα για να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα, ακούω πολύ συχνά την απάντηση “υπομονή”. Και εξηγούν “νόμιζα ότι θα άντεχα”, “περίμενα ότι ο άλλος θα το καταλάβει από μόνος του”, “πίστευα ότι μετά δεν θα με πειράζει τόσο”.

Περισσότερα

Ήρεμη δύναμη: Ποτέ μην υποτιμάτε έναν εσωστρεφή!

Εσωστρέφεια: μία έννοια η οποία θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι έγινε συνώνυμη της περιόδου κοινωνικής αποστασιοποίησης που διανύουμε. Πολλοί είναι οι άνθρωποι που στο άκουσμα της οδηγίας ότι θα πρέπει να περάσουν χρόνο χωρίς κοινωνικές επαφές αγχώθηκαν και προβληματίστηκαν, υπήρξαν όμως και πολλοί από εμάς που ένιωσαν μία σχετική οικειότητας στις τρέχουσες συνθήκες.

Περισσότερα

Πώς φέρεται ένας ενήλικας που έχει τραυματιστεί ψυχολογικά ως παιδί!

Αν υπάρχει ένας μόνο στόχος που πρέπει εμείς οι γονείς να έχουμε, είναι να μεγαλώσουμε παιδιά που δεν θα χρειαστεί να «αναρρώσουν» από τα παιδικά τους χρόνια. Που δεν θα χρειαστεί να ξοδεύουν μια μέρα το ένα τρίτο του μισθού τους σε ψυχολόγους. Που δεν θα εφαρμόσουν όλα τα άσχημα που πήραν από εμάς στα δικά τους παιδιά.

Περισσότερα

Μερικές φορές η ζωή θα σας χτυπήσει στο κεφάλι μ’ ένα τούβλο. Μην χάνετε την πίστη σας. Steve Jobs

“Πάντα έλεγα ότι, αν ποτέ βρισκόμουν σε θέση να μην μπορώ να αντεπεξέλθω στα καθήκοντα και τις προσδοκίες μου ως διευθύνων σύμβουλος της Apple, θα ήμουν o πρώτος που θα σας το γνωστοποιούσε. Δυστυχώς αυτή η στιγμή έχει φτάσει”. Αυτά δήλωσε ο Steve σε μια δραματική αποστροφή της οριστικής, όπως φαίνεται, παραίτησής του από την ηγεσία της Apple.

Περισσότερα

Κόρη μητέρας με ναρκισσιστική διαταραχή: ένα δράμα δίχως τέλος

“Ήμουν 5 ή 6 χρονών περίπου και έπαιζα με τα παιχνίδια μου καθισμένη στο πάτωμα, όταν, από τα ουρλιαχτά τρόμου της αδελφής μου που μόλις είχε μπει στο δωμάτιο που βρισκόμουν, συνειδητοποίησα πως το φόρεμά μου είχε γίνει μούσκεμα από το αίμα που έτρεχε από το κεφάλι και το πρόσωπό μου, εξαιτίας ενός ακόμα ξυλοδαρμού μου από τη μητέρα μου, πριν από λίγο, για ασήμαντη και πάλι αφορμή. Κάθε φορά, με χτυπούσε αλύπητα, σταματώντας μόνον όταν δεν είχε πια άλλη δύναμη για να συνεχίσει”…

Περισσότερα
« Παλαιότερα άρθρα Νεότερα άρθρα »