-
Ένα παιδί που δεν το αποδέχθηκαν, τρέχει μια ζωή προκειμένου να φτάσει κάπου
«Είναι εύκολο να γίνεις γονιός, αλλά είναι δύσκολο να είσαι γονιός». Σ’ αυτή τη φράση ο Βίλχελμ Μπους εσωκλείει σύντομα και περιεκτικά τη δυσκολία – κι ό,τι αυτή προϋποθέτει ή συνεπάγεται- του να είναι κανείς όχι τέλειος, αλλά ένας αρκούντως καλός γονιός.
-
Η αγάπη είναι ο φόβος
“Και τι κρατά τάχα το χέρι που οι άνθρωποι δίνουν;” Όλοι φοβόμαστε. Τα γερατειά, τις ρυτίδες, τη μοναξιά, την αρρώστια, την απόρριψη, τη ματαίωση, την προδοσία, το σκοτάδι, τον αμείλικτο συνοδοιπόρο μας, τον θάνατο.
-
Σταμάτα να είσαι… «θύμα»
Δεν είναι λίγες οι φορές που όλοι μας έχουμε νιώσει να γινόμαστε το θύμα των καταστάσεων στην ζωή μας. Τι συμβαίνει όμως όταν η κατάσταση ξεφεύγει και οδηγούμαστε στη μόνιμη θυματοποίηση του εαυτού μας;
-
Η εκδίκηση σημαίνει και διεκδίκηση;
ΕΚΔΙΚΗΣΗ, ένα «πιάτο που τρώγεται κρύο» ή μήπως το «αγαπημένο, όξινο φρούτο» των εμμονικών ανθρώπων οι οποίοι αδυνατούν να διαχειριστούν τις αρνητικές εμπειρίες;
-
Μα… τι είναι νεύρωση; Μ.Βαμβουνάκη
Μα τι ακριβώς είναι επιτέλους η νεύρωση; Όλοι μας χρησιμοποιούμε τούτη την καθημερινή πια λέξη, αλλά, αν μας ζητήσουν να την εξηγήσουμε, δε βρίσκουμε άκρη.
-
Η αγάπη για το παιδί που έχεις μέσα σου
Ένα από τα βασικά ζητήματα που χρειάζεται να αρχίσουμε να εξερευνάμε είναι η θεραπεία του ξεχασμένου παιδιού μέσα μας, που οι περισσότεροι από μας το έχουμε αγνοήσει για πάρα πολύ καιρό.
-
Με την ενσυναίσθηση μπορούμε να δούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια του άλλου!
O όρος ενσυναίσθηση είναι άγνωστος στους περισσότερους. Η αλήθεια είναι ότι και ως έννοια πέρα από άγνωστη είναι και περίπλοκη. Είναι ουσιαστικά η δύναμη και η ικανότητα που έχουμε να αισθανθούμε ότι ακριβώς αισθάνεται κάποιος συνάνθρωπος μας. Με αυτό τον τρόπο μπορούμε να καταλάβουμε, να νιώσουμε αλλά και να γνωρίσουμε το άλλο άτομο, διότι μπορούμε να δούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια του. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να καταλάβουμε τον τρόπο σκέψης του και να αναλύσουμε τα κίνητρα της συμπεριφοράς του.
-
Αλλάζει ο άνθρωπος;
Αλλάζω σημαίνει προκαλώ μια αλλαγή στον εαυτό μου και πλέον διαφέρω από την προηγούμενη κατάστασή μου.
-
«Δικαιολογίες Τέλος»
Το συμπέρασμά μου είναι πως η παρούσα στιγμή είναι ένα αντίδοτο για τον πόνο και τις δυσκολίες που ζούμε και τα οποία συνήθως προσπαθούμε να καταπραΰνουμε με εκλογικεύσεις και εξηγήσεις. Όταν βυθιζόμαστε 100 τοις εκατό στο παρόν, βιώνοντας αυτό και τίποτε άλλο, οδεύουμε στον δρόμο του Δικαιολογίες Τέλος!, χωρίς να έχουμε καμία απολύτως ανάγκη εκείνα τα παλιά, συνήθη πρότυπα σκέψης.
-
ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΠΟΔΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ
Συχνά νιώθουμε αρνητικότητα προς τους άλλους γύρω μας όταν δεν κάνουν κάποια πράγματα που πιστεύουμε εμείς ότι πρέπει να κάνουν.
