Δε με ενδιαφέρει τι δουλειά κάνεις…
Δε με ενδιαφέρει πόσο χρόνων είσαι…
Δε με ενδιαφέρει ποιοι πλανήτες είναι γύρω από το φεγγάρι σου…
Δε με ενδιαφέρει να μάθω πόσα λεφτά έχεις…
Δε με ενδιαφέρει που και τι έχεις σπουδάσει…

Δε με ενδιαφέρει τι δουλειά κάνεις…
Δε με ενδιαφέρει πόσο χρόνων είσαι…
Δε με ενδιαφέρει ποιοι πλανήτες είναι γύρω από το φεγγάρι σου…
Δε με ενδιαφέρει να μάθω πόσα λεφτά έχεις…
Δε με ενδιαφέρει που και τι έχεις σπουδάσει…
Δε θέλω πια να είμαι καλή. Να είμαι καλά θέλω. Να μη γίνομαι άλλο χαλί να σκουπίζουν τα πόδια τους οι ξένοι που μπαίνουν στην ζωή μου.
Η αποδοχή των άλλων: μια τρυφερή κουβέντα, ένα μπράβο από καρδιάς, μια ζεστή αγκαλιά που μας μαλακώνει, μας ησυχάζει, μας ενθαρρύνει. Πότε όμως αυτή η αποδοχή γίνεται τροχοπέδη;
ΑΥΤΗ Η ΠΡΟΤΑΣΗ μου για τις διαπροσωπικές σχέσεις δημοσιεύτηκε αρχικά στον πρόλογο του βιβλίου μου: Γράμματα στην Κλαούντια, το 1989.
Κι όλο θέλεις να ρίχνεις το φταίξιμο αλλού. Κι όλο λες πως κάποιος άλλος φταίει για ό,τι σου συμβαίνει. Κι όλο λες πως οι συγκυρίες σε έφεραν εδώ που είσαι. Και δεν βλέπεις πως ο μόνος «φταίχτης», είσαι εσύ.
© 2025 Σχεσεις και Συναισθηματα
Θέμα εμφάνισης από τον Anders Noren — Πάνω ↑