Έρωτα τον λένε. Πολλοί τον ζουν. Άλλοι σωστά κι άλλοι λάθος. Βλέπεις δεν υπάρχουν οδηγίες χρήσης. Όπως του υπαγορεύει του καθενός το μέσα του, εκείνοι οι άτακτοι χτύποι της καρδιάς, έτσι και τον ζει.
Κατηγορία: Σκέψεις (Σελίδα 24 από 35)
Θα τις δεις να περπατάνε μέσα στον κόσμο ανέγγιχτες κι αγέρωχες. Είναι εκείνη η πάστα γυναικών που ποτέ δεν είχαν ανάγκη τίποτα και κανέναν, αν δε το ήθελαν οι ίδιες.
Η ζωή είναι για αυτούς που τολμούν. Για όσους θέλουν. Για όσους ονειρεύονται. Για όσους αγαπούν. Για όσους θαυμάζουν. Για όσους γελάνε.
Έλα να μιλήσουμε για αδιέξοδα. Να πούμε για εκείνες τις καμπές της ζωής που πέφτεις πάνω σε τοίχο και σπας τα μούτρα σου.
Δεν είναι μόνο ανέφικτο αλλά και επικίνδυνο… Μήπως βάζετε τις ανάγκες των άλλων, πάνω από τις δικές σας;
Κάποτε θα φύγω.. Τι είναι αυτό που σε καθηλώνει σε ένα τόπο, σε μια σχέση, σε μια κατάσταση; Είναι φόβος για το άγνωστο; Για το μετά ; είναι η καρδιά σου που είναι κολλημένη σε αυτά που ξέρεις, εκτιμάς και τιμάς; Είναι που δε σου αρέσουν οι αλλαγές; Μήπως είναι ότι ακόμα δεν έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για κάτι τέτοιο;
Φίλος; «Από δω ο φίλος μου ο Γιώργος. Κάθε μέρα μαζί στη δουλειά», «Τη φίλη μου τη Λυδία, στη γνώρισα;», «Ποια συνάντησες; Τη Δήμητρα; Είμαστε φιλαράκια καλά» κι ένα σωρό άλλες τέτοιες φράσεις ηχούν στα αυτιά μου άσχημα, κάθε φορά που τις ακούω..
