Έχει η αγάπη όρια; Ποτέ πρέπει να σταματήσεις να αγαπάς κάποιον περισσότερο από τον εαυτό σου;Ποτέ είναι η ώρα να σταματήσεις να βάζεις τις ανάγκες του πάνω από τις δικές σου;Μήπως όλο αυτό δεν είναι αγάπη;Μήπως όλο αυτό δεν είναι ανάγκη δίκη του αλλά δίκη σου;

Ολοένα και πιο συχνά οι άνθρωποι κλείνονται ερμητικά στο μικρόκοσμό τους, την ίδια στιγμή που λαχταρούν να εισπράξουν ενδιαφέρον και νοιάξιμο.

Καλή η ιλαρή θάλασσα, μα ο καπετάνιος ο καλός στη φουρτούνα είναι που αποδεικνύει τις δυνάμεις του. Μάθε να μη σε φοβίζει η φουρτούνα. Μάθε να την καλωσορίζεις σαν πρόκληση, αλλά και σαν ευκαιρία για να αποδείξεις στον εαυτό σου μέχρι ποιο σημείο μπορείς να σπρώξεις τα όριά σου.

Όλοι μας έχουμε μια εικόνα για το τι θεωρείται πραγματική και αληθινή φιλία. Τι γίνεται όμως όταν αυτή η εικόνα μέσα μας διαταράσσεται και τα αναθεωρούμε όλα γύρω μας και αρχίζουμε με αυτό τον τρόπο να αμφισβητούμε όλα όσα γνωρίζουμε;

Έρχεται ξαφνικά μια μέρα κάποιος στη ζωή μας και πιστεύουμε πως ήταν ο καρμικός μας έρωτας, η χαρά μας δεν περιγράφεται και το διατυμπανίζουμε συνεχώς. Πόσο λάθος όμως έχουμε. Οι καρμικές σχέσεις δεν είναι αυτό που νομίζουμε. Δεν είναι ο έρωτας που ήρθε για να μείνει, το άλλο μας μισό κι εκείνος ή εκείνη που θα ζήσουμε το happily ever after˙ το αντίθετο μάλιστα.

Για ν’ αναλύσει κανείς την ψυχολογία και τον τρόπο σκέψης μιας γυναίκας, θα πρέπει να αναλώσει τόνους μελανιού και χαρτιού. Εξάλλου, η καθεμιά είναι διαφορετική, όλες όμως χρειάζονται το ίδιο πράγμα σε μία σχέση: έντονη παρουσία. Οτιδήποτε λιγότερο απ’ αυτό προκαλεί κακές αντιδράσεις, τάσεις φυγής και δυστυχία.