Βιώνουνε μια γενιά νέων ανθρώπων που, μέσα στα όσα λαθεμένα τη βαφτίσαμε, τη δηλητηριάσαμε με «ευκολίες» υλικές και διευκολύνσεις ηθικές που αρρωσταίνουν το μυαλό της.

 

Στα αρνητικά της ψυχανάλυσης, έτσι τουλάχιστον όπως χρησιμοποιήθηκε από τους μέτριους και ημιμαθείς μετέπειτα θεραπευτές, είναι και η υπερβολική αφαίρεση ευθυνών από τον άνθρωπο, η υπερβολική μεταφορά τους σε τραύματα, γονείς, κοινωνία. Λες και προ ψυχανάλυσης, τις εποχές όπου γεννήθηκαν και μεγαλούργησαν αναστήματα τεράστια, που έχτισαν με αίμα και πνεύμα τον πολιτισμό της γης, η κοινωνία, οι γονείς και τα παιδικά χρόνια ήταν ένα αριστούργημα. Λες και τότε η παιδεία και οι πολιτικές συνθήκες υπήρξαν ιδανικές, η δικαιοσύνη έσωζε τις ψυχές από τη φρίκη!

Πάντα, στους αιώνες των αιώνων, το σκοτάδι και το φως θα παλεύουν ύπουλα και βάρβαρα, με άλλη κατά καιρούς θεωρία, θρησκεία, φιλοσοφία.

Πάντα οι γονείς θα είναι σαν όλους τους ανθρώπους ατελείς και εγωιστές, στην κοινωνία πάντα μια εξουσία, πολλών λογιών εξουσίες, με εγκληματικές μεθόδους θα εκμεταλλεύονται τους πολίτες, τους οπαδούς, το ποίμνιο.

Πάντα το μεγάλο ψάρι θα έχει δικαίωμα να τρώει το μικρό, θα νομοθετεί τούτο το δικαίωμα. Αυτός είναι ο κανονισμός του υπάρχω στον κόσμο και δεν έχει τίποτα παθητικό ετούτη η αναγνώριση. Αντιθέτως! Μονάχα όταν ρεαλιστικά αντιλαμβάνεσαι ιστορία και αιώνια δεδομένα συνύπαρξης, μπορείς να οργανώσεις έξυπνα την προσωπική σου απελευθέρωση, την προσωπική σου άνθηση. Πάντοτε το νόμισμα στην παλάμη θα είναι του κήνσου, ενώ η καρδιά, το πνεύμα πάντα θα είναι του Θεού. Δε θα απαλλαγούμε απ’ αυτή τη σύγκρουση ποτέ, ας απαλλαγούμε όμως από τη σύγχυση.

Ο Ελβετός ψυχίατρος Καρλ Γιουνγκ, καταγράφει μια τολμηρότατη για την απαρχή της ψυχανάλυσης πρόταση: Η ψυχή του ανθρώπου είναι χριστιανή.

Η απελευθέρωση θα είναι μόνο προσωπική. Δίχως προσωπική απελευθέρωση, ούτε σε ομαδική ούτε σε κοινωνική μπορεί ο κόσμος να ελπίσει.

http://sxeseis-kai-sunaisthimata.com

Πηγή: Απόσπασμα από το βιβλίο «Μια μεγάλη καρδιά γεμίζει με ελάχιστα» της Μάρως Βαμβουνάκη – εκδ. Ψυχογιός