Σχεσεις και Συναισθηματα

Η πρωταρχική και βασική αιτία όλων των φόβων είναι η άγνοια του ποιοι πραγματικά είμαστε. Αν ήμασταν πεπεισμένοι για την άτρωτη κι αθάνατη φύση της ψυχής μας, δεν θα είχαμε ποτέ κανένα απολύτως φόβο για τίποτα. Επειδή δεν πιστεύουμε ή δεν μπορούμε να πιστέψουμε αυτή την αλήθεια, νιώθουμε μόνοι, αποξενωμένοι, απομονωμένοι και τρωτοί μπροστά στην εξαφάνιση της ύπαρξής μας.    

Αυτή η μορφή θυμού έχει μεγαλύτερη ευθύτητα από άλλες. Το μήνυμά της είναι το εξής: «Κάτι δεν πάει καλά με σένα. Το ξέρω και θα στο πω. Θέλω να αισθανθείς άσχημα επειδή είμαι θυμωμένος μαζί σου.»     

Όταν κάθονται οι γυναίκες να δουν μαζί μια ταινία στην τηλεόραση, συνήθως μιλάνε ταυτόχρονα για πολλά και διάφορα θέματα, όπως οι άντρες τους, τα παιδιά τους, οι δουλειές τους και τι συμβαίνει στη ζωή τους.     

Η ανάγκη για ασφάλεια είναι βαθιά ριζωμένη στο DNA του ανθρώπου. Οι πρωτόγονοι ένιωθαν ασφάλεια γύρω από τη φωτιά, όταν ήταν συγκεντρωμένοι ο ένας κοντά στον άλλο, όταν είχαν κατάλυμα για προστασία από τα στοιχεία της φύσης, από τους κινδύνους των ζώων και από άλλες ομάδες ανθρώπων.    

Αυτό περιλαμβάνει δύο θέματα: 1) Εσείς επιλέγετε τη στάση σας. Αν το θελήσετε, μπορείτε να αγαπήσετε σχεδόν οποιαδήποτε δουλειά. 2)Αν αγαπάτε το αντικείμενο της δουλειάς σας, θα είστε πιο ευτυχισμένος, θα υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να επιτύχετε και, πιθανώς, θα αποκτήσετε περισσότερα χρήματα.      

Ορισμένοι γονείς ανησυχώντας μήπως χάσουν τη γονική επιρροή, προβάλλουν τη γονική εξουσία. Λένε: «πρέπει να εφαρμόσουμε τον νόμο». Θέλουν να ορίζουν αυστηρούς κανόνες και να τιμωρούν αυστηρά τις παραβάσεις. Πιστεύουν ότι ο φόβος της τιμωρίας θα θέσει τα παιδιά υπό έλεγχο και θα τα κρατήσει μακριά από κάθε κακό, ακόμα κι από τα ναρκωτικά.      

Η ώριμη ηλικία δεν συνοδεύεται πάντα από την συναισθηματική ωριμότητα και αυτό γιατί πολλά άτομα νομίζουν ότι είναι παιδιά σε όλη τους την ζωή. Κατά βάθος είμαστε όλοι λίγο παιδιά και προσδοκούμε την προστασία των άλλων. Σίγουρα είναι αρκετά δύσκολο να στηριζόμαστε μονάχα στα δικά μας πόδια χωρίς δεκανίκια. Η μεγάλη ευθύνη της φροντίδας του εαυτού μας αρχίζει εκεί κάπου στην εφηβεία και τελειώνει με τον θάνατο. Το άτομο μέσα σε αυτό το διάστημα συνειδητοποιεί πως θα υπάρξουν κρίσιμες στιγμές στην ζωή του που θα είναι μόνος.       

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕ κάθε άνθρωπο που συναντάτε σαν ένα άτομο με αξιοπρέπεια, με μια ζωή περίπλοκη και μυστηριώδη όσο η δική σας.     

Όταν μοιραζόμαστε μια σχέση, είναι σημαντικό να διατηρήσουμε την αυτονομία μας. Το να σεβόμαστε τη σύντροφό μας σημαίνει ότι δεν προσπαθούμε να την αλλάξουμε ή να την μανουβράρουμε, αλλά τη βοηθάμε να παραμείνει ο εαυτός της και να διατηρήσει τα δικαιώματά της. Ο σεβασμός τιμά τις ανάγκες, τις επιθυμίες, τις αξίες και τα δικαιώματα του άλλου. Σεβασμός σημαίνει να κρατάμε τις συμφωνίες και να τιμάμε τις δεσμεύσεις. Σημαίνει να δώσουμε σε κάποιον άλλο ίση σημασία και, καμιά φορά, περισσότερη.