-
Το νησί των συναισθημάτων: Μάνος Χατζηδάκις
Μία πολύ ευαίσθητη ιστορία που έγραψε ο Μάνος Χατζηδάκις, για την αγάπη και την αντοχή της στον χρόνο.
-
Μάθε, λοιπόν, πως είμαι μια ψυχή που σήκωσε κεφάλι…
Συνέβη κάτι αναπάντεχο. Έσκισα τη σιωπή μου. Όλα εκείνα τα ανείπωτα που σφράγιζαν τη μιλιά μου, έτσι στριμωγμένα όπως ήταν, ξεχύθηκαν άτακτα και όρμησαν επάνω τους. Μη με ρωτάτε ποιοι ήταν, δεν θα σας πω. Φτάνει να ξέρετε πως είναι ίδιοι και απαράλλαχτοι με όλους εκείνους που υποτάσσουν τις φωνές με εκβιασμούς, τρικλοποδιές, με το στανιό.
-
Βρες χρόνο…
Βρες χρόνο για σκέψη , αυτό είναι η πηγή της δύναμης.
-
Να είστε αληθινοί απέναντι στον εαυτό σας – L.Buscaglia
Για πάρα πολλούς από εμάς, το να είμαστε αληθινοί απέναντι στον εαυτό μας παρουσιάζει δυσκολίες. Φοβόμαστε ότι μ’ αυτό τον τρόπο μπορεί να πέσουμε θύματα γελοιοποίησης ή ακόμα χειρότερα, απόρριψης. Καλύτερα λοιπόν να μην το διακινδυνεύσουμε, λέμε.
-
Έμαθα…
Έμαθα – ότι παίρνει χρόνια να οικοδομήσεις εμπιστοσύνη, και αρκούν μερικά δευτερόλεπτα για να την καταστρέψεις.
-
Σταμάτα να κοιτάς την καμπούρα του μπροστινού
Είμαστε όμως πάντα σωστοί και ηθικοί; Είμαστε πάντα «τέλειοι» και υπεράνω κατηγορίας;
-
Τόλμα να είσαι άνθρωπος – Σοφία Ισμήνη
Την αδικία την είδες, δεν την σταμάτησες, δεν έκανες τίποτα για να την αποτρέψεις. Κάτι πήγες να πεις, σαν να διαμαρτυρήθηκες, αλλά σε πρόλαβαν οι «λογικοί»: Σώπα καημένε, τον κόσμο εσύ θα τον αλλάξεις; Μπελάδες μη γυρεύεις.
-
Τελικά; Μάθαμε τι θα πει ο κόσμος;
«Μα, τι θα πει ο κόσμος;» Ερώτημα ζωής. Από τις πλέον καίριες φράσεις, που αφυπνίζουν ακόμη και ζωντανούς πεθαμένους. Κυρίως αυτούς! Σ’ αυτούς εξάλλου απευθύνεται, η θεία αυτή διερώτηση.
-
Ναρκισσισμός: σε θαυμάζω μέχρι να αρχίσεις να με θαυμάζεις…
«Σε θαυμάζω… τόσο πολύ… μέχρι να μου δείξεις θαυμασμό. Μόλις αρχίζεις να με θαυμάζεις, ο στόχος έχει επιτευχθεί. Χάνω το ενδιαφέρον μου… Δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο, γιατί δεν έχω μάθει να επενδύω συναισθηματικά, δεν έχω μάθει να δίνω, δεν έχω μάθει να αγαπώ».
-
Μην χαραμίζεις τις στιγμές
Πως γίνεται να αποδέχεσαι την θλίψη, την στεναχώρια, τα βάσανα τον πόνο την απαξίωση την απομόνωση σαν φυσιολογικά επακόλουθα της ζωής;
