-
Για ακόμη μια φορά ως ανθρωπότητα ανοίξαμε την πόρτα της κόλασης
Περνάμε πολύ δύσκολες στιγμές ως πλανήτης, ως άνθρωποι και κοινωνίες.
-
Μανούλες σταματήστε να αυτοθυσιάζεστε για τα παιδάκια σας, τα καταστρέφετε
Στο’ πα και στο ξαναλέω πως κάπου εκεί στις οδηγίες χρήσης ενός τεστ εγκυμοσύνης που αναφέρεται… «Αν εμφανιστούν οι μπλε γραμμούλες.. δηλαδή αν είστε έγκυος.. επισκεφτείτε τον γυναικολόγο σας» θα έπρεπε να υπήρχε υποσημείωση… επισκεφτείτε και τον ψυχολόγο σας!!
-
Ένα εμψυχωτικό αποχαιρετιστήριο γράμμα στον καρκίνο…
Εύχομαι να μην ξανασυναντηθούμε ποτέ, αλλά ένα κομμάτι μου είναι ευγνώμων που εμφανίστηκες μπροστά μου.
-
Σκέψου, η ζωή να τραβάει το δρόμο της, και συ να λείπεις. Γιάννης Ρίτσος
“Σκέψου, η ζωή να τραβάει το δρόμο της,και συ να λείπεις,
-
Επτά ρητά του Κοέλιο για την ευτυχία
Παραμένει ένας συγγραφέας που διχάζει το αναγνωστικό κοινό ανά τον κόσμο! Άλλοι τον θεωρούν έναν πολύ ευχάριστο συγγραφέα, ο οποίος δίνει κουράγιο σε εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο και άλλοι τον θεωρούν επαναλαμβανόμενο και υπερεκτιμημένο. Ωστόσο, ο Πάουλο Κοέλιο έχει γράψει αρκετά πράγματα γύρω από την ευτυχία. Ας δούμε ορισμένα αποφθέγματά του από το σύνολο του έργου του.
-
Καλώς ή κακώς όλα εδώ πληρώνονται… Στο πλήρωμα του χρόνου
Το πλήρωμα του χρόνου έρχεται, άλλοτε σύντομα κι άλλοτε μετά από χρόνια….
-
Τάσος Λειβαδίτης: «Μάθε να αγαπάς αυτούς που δεν πληγώνουν την αγάπη»
Έμαθες να έλκεσαι από τα δύσκολα. Έμαθες να έλκεσαι από ανθρώπους που σε πλήγωναν εύκολα, που δεν δίσταζαν να σου πουν όχι, που δεν σε φρόντιζαν όσο θα ήθελες. Έμαθες να έλκεσαι από ανθρώπους που ενώ γνώριζες ότι δεν είσαι ευτυχισμένος, ευτυχισμένη, παρέμενες και το ονόμαζες σχέση.
-
ΚΑΛΑΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΚΑΛΑΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ: «Να τα πούμε;» Και ποιος δεν έχει πει αυτή τη φράση παραμονές Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς και Φώτων; Τα κάλαντα, συχνά αναφέρονται ως εθιμικά τραγούδια, καθώς είναι ένα από εκείνα τα έθιμα που διατηρούν τη ζωντάνια τους ως τις μέρες μας.
-
Θέλω πίσω εκείνα τα Χριστούγεννα!
Κάθε χρονιά που περνάει αναπολώ όλο και περισσότερο εκείνα τα Χριστούγεννα των παιδικών μου χρόνων που μοσχομύριζαν σπιτικά μελομακάρονα και δίπλες.
-
Δεν είναι όλοι χαμογελαστοί τις γιορτές
Πολύχρωμα φώτα, χαρούμενες μουσικές, δυνατά γέλια. Σφιχτές αγκαλιές, εγκάρδια αγγίγματα και φιλιά. Πόσο πιο όμορφα δεν είναι όλα τις γιορτές; Κι όμως… μέσα σ’ όλους αυτούς τους ήχους και τα χρώματα, πόσοι άνθρωποι δεν είναι χαμογελαστοί! Πόσοι άνθρωποι, προσπαθούν να φορέσουν τη μάσκα του χαρούμενου, για να κρύψουν τη θλίψη, τον πόνο, την απόγνωσή τους!
