ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕ κάθε άνθρωπο που συναντάτε σαν ένα άτομο με αξιοπρέπεια, με μια ζωή περίπλοκη και μυστηριώδη όσο η δική σας.     

Όταν μοιραζόμαστε μια σχέση, είναι σημαντικό να διατηρήσουμε την αυτονομία μας. Το να σεβόμαστε τη σύντροφό μας σημαίνει ότι δεν προσπαθούμε να την αλλάξουμε ή να την μανουβράρουμε, αλλά τη βοηθάμε να παραμείνει ο εαυτός της και να διατηρήσει τα δικαιώματά της. Ο σεβασμός τιμά τις ανάγκες, τις επιθυμίες, τις αξίες και τα δικαιώματα του άλλου. Σεβασμός σημαίνει να κρατάμε τις συμφωνίες και να τιμάμε τις δεσμεύσεις. Σημαίνει να δώσουμε σε κάποιον άλλο ίση σημασία και, καμιά φορά, περισσότερη.    

     Ένα διαζύγιο, ένας χωρισμός ή γενικά οποιαδήποτε διακοπή σχέσεων είναι μια δυσάρεστη εμπειρία που μπορεί να κρύβει πολλά μαθήματα.

ΟΤΑΝ ΕΓΩ ΜΕΓΑΛΩΝΑ, οι ρόλοι των δύο φύλων ήταν καθορισμένοι με σαφήνεια, προς ζημία και των δύο. Ο άντρας ήταν ο επιθετικός, ο κουβαλητής, ο προστάτης, ο σκληρόκαρδος. Η γυναίκα ήταν η υποχωρητική, η αδύναμη, αλλά και η υπεύθυνη για την ανατροφή των παιδιών. Οποιαδήποτε απόκλιση από αυτούς τους προκαθορισμένους ρόλους ήταν επικίνδυνη για το άτομο που την επιχειρούσε.    

Οι τρεις τύποι αισθημάτων στον εγκέφαλο είναι ο πόθος, ο παράφορος έρωτας και η αφοσίωση. Κάθε συναίσθημα έχει τη δική του ιδιαίτερη εγκεφαλική χημεία, που πυροδοτεί τον εγκέφαλο όταν το υποκείμενο έλκεται από κάποιο πρόσωπο.       

Καθώς μεγαλώνουμε και συγκεντρώνουμε εμπειρίες, συναισθήματα, αντικείμενα και γνωριμίες με ανθρώπους, δημιουργείται συνωστισμός στο σπίτι μας, στα συρτάρια μας, στο μυαλό μας και στην καρδιά μας.       

Όταν μια μεγάλη αλήθεια παραχρησιμοποιείται, εύκολα μπορεί να απορριφθεί ως κοινοτοπία. Αυτό ισχύει και για τη ρήση «Κάνε στους άλλους ό,τι θα ήθελες να κάνουν οι άλλοι σε σένα».       

Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας τείνουν να πάρουν διαστάσεις νόσου η μιζέρια, η θλίψη, η παραίτηση. Είναι πλέον σύνηθες να βλέπουμε γονείς που νιώθουν ανήμποροι και λίγοι, παιδιά δυστυχισμένα ως αποτέλεσμα της στάσης των γονιών τους και τελικά μια ολόκληρη κοινωνία να βυθίζεται στη μιζέρια. Και όλα τα παραπάνω να έρχονται ως συνέπεια της κρίσης και με την πεποίθηση ότι η οικονομική φτώχια αυτονόητα συνεπάγεται την ψυχική μιζέρια.          

Η έννοια της ηγεσίας σημαίνει πολλά πράγματα σε πολλούς ανθρώπους. Ο κραταιός ηγέτης για κάποιον είναι ο δικτάτορας για κάποιον άλλο. Υπάρχουν άτομα που μπορεί να θεωρούνται σπουδαίοι και επιτυχημένοι ηγέτες, ενώ η προσωπική τους ζωή είναι θλιβερή και αποτυχημένη. Η σωστή ηγεσία πάντα λειτουργεί προς όφελος όλων.        

Είναι σημαντικό ότι τα νεαρά παιδιά ακούν το Μήνυμα «Πες όχι» σαν: «Κάνε αυτό που σου λέμε να κάνεις. Εμείς ξέρουμε καλύτερα από εσένα. Πες όχι στα ναρκωτικά».