Όταν μια μεγάλη αλήθεια παραχρησιμοποιείται, εύκολα μπορεί να απορριφθεί ως κοινοτοπία. Αυτό ισχύει και για τη ρήση «Κάνε στους άλλους ό,τι θα ήθελες να κάνουν οι άλλοι σε σένα».       

Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας τείνουν να πάρουν διαστάσεις νόσου η μιζέρια, η θλίψη, η παραίτηση. Είναι πλέον σύνηθες να βλέπουμε γονείς που νιώθουν ανήμποροι και λίγοι, παιδιά δυστυχισμένα ως αποτέλεσμα της στάσης των γονιών τους και τελικά μια ολόκληρη κοινωνία να βυθίζεται στη μιζέρια. Και όλα τα παραπάνω να έρχονται ως συνέπεια της κρίσης και με την πεποίθηση ότι η οικονομική φτώχια αυτονόητα συνεπάγεται την ψυχική μιζέρια.          

Η έννοια της ηγεσίας σημαίνει πολλά πράγματα σε πολλούς ανθρώπους. Ο κραταιός ηγέτης για κάποιον είναι ο δικτάτορας για κάποιον άλλο. Υπάρχουν άτομα που μπορεί να θεωρούνται σπουδαίοι και επιτυχημένοι ηγέτες, ενώ η προσωπική τους ζωή είναι θλιβερή και αποτυχημένη. Η σωστή ηγεσία πάντα λειτουργεί προς όφελος όλων.        

Είναι σημαντικό ότι τα νεαρά παιδιά ακούν το Μήνυμα «Πες όχι» σαν: «Κάνε αυτό που σου λέμε να κάνεις. Εμείς ξέρουμε καλύτερα από εσένα. Πες όχι στα ναρκωτικά».