Περίμενες απ’ την ζωή να σου επιστρέψει όσα έδωσες με τόσο πάθος. Δεν κατάλαβες πως ίσως παίζεται αλλιώς το παιχνίδι, δεν κατάλαβες άνθρωπε καλέ, πως τίποτε δεν σου χαρίζεται, ίσως τότε να μην ξόδευες την ψυχή σου σε ανεκπλήρωτες υποσχέσεις.

Περίμενες απ’ την ζωή να σου επιστρέψει όσα έδωσες με τόσο πάθος. Δεν κατάλαβες πως ίσως παίζεται αλλιώς το παιχνίδι, δεν κατάλαβες άνθρωπε καλέ, πως τίποτε δεν σου χαρίζεται, ίσως τότε να μην ξόδευες την ψυχή σου σε ανεκπλήρωτες υποσχέσεις.
Γράφω για εκείνους που αθόρυβα φωλιάζουν στον πόνο, για εκείνους που η απώλεια γίνεται μαχαιριές στο κορμί τους. Θέλω να αγγίξω τις καρδιές τους, να τους ανακουφίσω, να μπορέσουν να αφεθούν για λίγο, να ξεκουραστούν.
Υπάρχει μια αλήθεια πίσω από κάθε στιγμή που ραγίζει η καρδιά σου.
Μια αλήθεια που όσο κι αν προσπαθήσεις να αποφύγεις, θα χρειαστεί να την αντιμετωπίσεις.
Αν και έχει επικρατήσει η αίσθηση πως η συγχώρεση είναι μια χριστιανική παραίνεση, στην πραγματικότητα είναι η πιο συμφεροντολογική επιλογή.
Ο χρόνος μπορεί να γιατρέψει τα πάντα, κάθε είδους ανοιχτή πληγή, κάθε είδους δυσάρεστη ανάμνηση που μπορεί να τριγυρνάει στο μυαλό και πεισματικά να μένει ζωντανή, χωρίς να θέλει να σβήσει.
Δεν μπορούμε να μιλάμε για πένθος και απώλειες και να αγνοούμε τη μικρή αναστάτωση που σίγουρα μας προκαλεί η συζήτηση ενός τέτοιου θέματος. Απλώς θεωρούμε πως είναι μια αναστάτωση που, κατά κάποιον τρόπο, αξίζει τον κόπο, με την έννοια ότι μαθαίνουμε κάποια πράγματα, αναθεωρούμε κάποια άλλα, και τέλος, συστηματοποιούμε αυτό που, πιθανότατα, όλοι γνωρίζουμε.
© 2025 Σχεσεις και Συναισθηματα
Θέμα εμφάνισης από τον Anders Noren — Πάνω ↑