Έμαθαν μια ζωή να στέκονται αγέρωχοι και καμαρωτοί σαν τα  ψηλά κυπαρίσσια. Μα δυστυχώς συμβαίνουν αρκετές φορές άσχημα πράγματα, πίκρες και στενοχώριες που τους κατακλύζουν.

Κάθε μέρα ξυπνάμε και ακολουθούμε το ίδιο μονοπάτι, για να ζήσουμε μια μέρα ίδια με τη χθεσινή. Αυτό σημαίνει να είσαι ενήλικος;

Να μην συμβιβάζεσαι με τα λίγα. Να μην χαμηλώνεις τον πήχη. Να μην κάνεις εκπτώσεις. Να κυνηγάς το άπιαστο, το αδύνατο. Το ανεξέλεγκτα τρελό όνειρο.

Η μεγαλύτερη ανοησία που κάνουν πολλοί άνθρωποι είναι ότι προσπαθούν να τα έχουν «όλα υπό έλεγχο».

Να τη σκορπάς την καρδιά σου φιλαράκι. Όσο περισσότερα κομμάτια την κάνεις, τόσο πολλαπλασιάζεται και μεγαλώνει !!

Κάποια μέρα θα κοιτάξεις πίσω κι όλα θα βγάζουν νόημα. Όσα ερωτηματικά σε παίδευαν καθημερινά, θα ‘ρθουν μεταμφιεσμένα σε απαντήσεις. Απαντήσεις φτιαγμένες από σκληρές αλήθειες και μάλιστα πολύ καλά ακονισμένες.  

Όλα φαίνονται πιο καθαρά και λιγότερο επείγοντα όταν τα κοιτάς από κάποια απόσταση. Όταν περάσει αρκετός χρόνος, μπορείς να βάλεις τα πράγματα στη σωστή τους προοπτική και να ξεχωρίσεις ποια είναι πραγματικά σημαντικά.  

Μεγάλωσα φίλη.. Μεγάλωσα και δεν με θυμώνει πια η προδοσία.