Η πιο ουσιαστική μορφή της αποδοχής είναι η αποδοχή του εαυτού μας. Είναι η αυτοαμφισβήτησή μας που μας κάνει να απορρίπτουμε τους άλλους και τις καταστάσεις της ζωής, ιδιαίτερα όταν έχουμε την ψευδαίσθηση ότι θέτουν σε κίνδυνο την αξία μας.
Κατηγορία: Βιβλίο (Σελίδα 10 από 16)
Η βασική συνθήκη της νευρωτικής αγάπης έγκειται στο γεγονός ότι ο ένας ή και αμφότεροι οι «ερωτευμένοι» έχουν παραμείνει προσκολλημένοι σε μια γονική φιγούρα και μεταβιβάζουν τα αισθήματα, τις προσδοκίες και τους φόβους που είχαν άλλοτε απέναντι στον πατέρα ή τη μητέρα τους στο πρόσωπο που αγαπούν τώρα, στην ενήλικη ζωή τους.
Μέχρι να ενηλικιωθούν, τα παιδιά είναι αποκλειστικά δική μας ευθύνη, κι αυτό συνεπάγεται πως δεσμευόμαστε να διατηρήσουμε για λογαριασμό τους τον θεσμό της οικογένειας.
Το θέμα μας, η κρίση της μέσης ηλικίας, απαιτεί μια εξέταση της οικογένειας. Πώς είναι τα πράγματα στο γάμο σου; Σε ποια κατεύθυνση φαίνεται να πηγαίνει ο γάμος σου;
Υπάρχει γενικά μια περίεργη ανησυχία, σχεδόν φοβία, γύρω από την κατάθλιψη. Και ίσως αυτή, η κατάθλιψη, να είναι από τις πιο παρεξηγημένες διαθέσεις της ψυχής. Άλλη μία απόδειξη για το πόσο ο άνθρωπος φοβάται τον πόνο και πόσο αρνείται τούτο το βαθύτατο και σημαντικότατο κανάλι της συνείδησης, της κατανόησης, της ωρίμανσης.
Το σήκωμα των χεριών με δέος μπροστά σ’ αυτό που αποκαλούν «τα χάλια της ζωής μας» και στη συνέχεια η παραίτηση από κάθε προσπάθεια είναι ένας τρόπος με τον οποίο συνήθως αντιδρούν οι περισσότεροι άνθρωποι. Άλλοι θυμώνουν με τον εαυτό τους ή με τη ζωή και πάλι παραιτούνται.
Έχω πολλά ράμματα για τη γούνα αυτής της μεγαλοκυρίας που λέγεται ευτυχία. Μου έχει σπάσει τα νεύρα με όσα ισχυρίζεται απολογούμενη που με έστησε.
Η λέξη «άλλοι» μπορεί να εννοεί τον οποιονδήποτε – τα παιδιά, τους γονείς, τους φίλους ή τους συγκατοίκους σας.
