Στο φως της ελπίδας ανασαίνουν οι ψυχές του κόσμου.
Εκεί που όλα λένε πως ανθίζουνε.
Στο φως της ελπίδας όλα πορεύονται με χαμόγελο.
Κι αν καμιά φορά σε απογοητεύει,
είναι γιατί λιγόστεψε το φως της.
Το έστρεψε κάπου αλλού.
Ίσως εκεί που υπήρχε μεγαλύτερη ανάγκη φωτισμού…
Η ζωή βλέπεις είναι φως, κι η νύχτα σκιές.
Σκιές που δεν έχουν θέση αναμεσά μας.
Στο φως της ελπίδας αγκαλιάζεται η ανθρωπότητα!
Πηγή: Ελευθερία Λάππα