Τα πρώτα αισθήματα κατωτερότητας τα βιώνουμε στην αρχή της παιδικής ηλικίας. Το κόμπλεξ κατωτερότητας αντανακλά την αίσθηση ότι κάποιος είναι κατώτερος από τους άλλους. Η αίσθηση αυτή πηγάζει από πολλούς παράγοντες, βιολογικούς και κοινωνικούς – που επηρεάζουν τον χαρακτήρα του ατόμου και ειδικότερα την αυτοεκτίμησή του.
ΚΑΝΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΝΩΜΗΣ. Ένας υπέροχος άνθρωπος, έχει τη δύναμη να ζητήσει ΣΥΓΝΩΜΗ. Να παραδεχθεί ταπεινά και με θάρρος το λάθος του. Όχι πλαγίως, όχι ύπουλα. Η συγνώμη έχει λυτρωτική δύναμη. Απελευθερώνει, δείχνει δύναμη.
Όταν οι άλλοι άνθρωποι σας αδικούν και εσείς παίρνετε τις πράξεις τους προσωπικά, το νιώθετε σαν γροθιά στο στομάχι. Ξέρω ότι αυτό μπορεί να ακουστεί λίγο δραματικό, αλλά όταν είστε ευαίσθητοι- ή και υπερευαίσθητοι, όπως πολλοί το προσδιορίζουν- έχετε την τάση να παίρνετε τα περισσότερα πράγματα γύρω σας προσωπικά. Νιώθετε τα πάντα βαθιά μέσα σας, ακόμα κι αν τελικά τίποτα δεν έχει να κάνει με εσάς.
Προσπαθούμε να εξοικειωθούμε με την ιδέα ότι είναι άλλο αυτό που Είσαι και άλλο αυτό που κάνεις. Η αξία σου Δεν προσδιορίζεται από τις επιτυχίες ή τις αποτυχίες σου. Αυτό που είσαι είναι μοναδικό, αυτό που κάνεις βελτιώνεται.
Ένας σπουδαίος φιλόσοφος, μαθηματικός, θρησκευτικός και πολιτικός Δάσκαλος μας κληροδότησε λόγια από χρυσάφι. Τα «Χρυσά Έπη».
«Η αγάπη θεραπεύει δύο ανθρώπους, εκείνον που την προσφέρει κι εκείνον που τη δέχεται». Καρλ Μένινγκερ
Ας υποθέσουμε ότι έχετε αυτό που πολλοί αποκαλούν μια «φυσιολογική» ζωή. Τρώτε, πίνετε, κοιμάστε, πηγαίνετε στη δουλειά σας, συναντάτε κόσμο, έχετε χόμπι και περιστασιακά φεύγετε για διακοπές.
© 2026 Σχεσεις και Συναισθηματα
Θέμα εμφάνισης από τον Anders Noren — Πάνω ↑
