-
Η τέχνη του να θυμώνεις (και να σου βγαίνει σε καλό) – Μαχάτμα Γκάντι
Ο θυμός για τους ανθρώπους είναι ό,τι η βενζίνη για το αυτοκίνητο, σε βοηθά να προχωράς και να φτάνεις σε ένα καλύτερο μέρος. Δίχως αυτόν δεν θα είχαμε κίνητρο να αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις. Είναι μια ενέργεια που μας ωθεί να ξεχωρίζουμε το δίκαιο από το άδικο.
-
Τα δέκα ΟΧΙ – (Συμβουλές για να διαβείτε τον δρόμο των δακρύων) Χ.Μπουκάι
Συμβουλές για να διαβείτε τον δρόμο των δακρύων (και να επιβιώσετε) – τα δέκα ΟΧΙ.
-
Όσο υπάρχει ζωή, υπάρχει ελπίδα: Στήβεν Χώκινγκ
Ο ευφυέστατος φυσικός ξέρει πώς είναι να υπομένεις την κατάθλιψη και έχει κάποια σοφά λόγια για να βοηθήσει τους πιο δυστυχισμένους από εμάς να τα καταφέρουν.
-
Να φοβάσαι την ζήλια του κομπλεξικού ανθρώπου
Ο κομπλεξικός είναι ο εχθρός του κακού. Ο κακός είναι κακός, φαίνεται.
-
Η συνήθεια νεκρώνει την ευαισθησία
Συνηθίζει δυστυχώς κανείς τα πάντα. Τόσο την κατάθλιψη όσο και την ευτυχία. Ακόμα και την ανοησία, την αναλγησία, τη φτώχεια και την πείνα, την φιλαργυρία, την υποκρισία.
-
Άλλο θετική σκέψη, άλλο παραμυθιάζω τον εαυτό μου
Το ομολογώ. Είμαι υπέρ μιας θετικής ψυχολογίας που εστιάζει περισσότερο στα δυνατά μας σημασία και στην αξιοποίηση τους αντί να επικεντρώνεται στον εντοπισμό των αδυναμιών και στη διόρθωση τους.
-
Τρομάζουμε να αλλάξουμε συνήθειες σκέψης – Μ.Βαμβουνάκη
Υπάρχουν ήρωες πια; Υπάρχουν άγιοι μάρτυρες πια; Γεννιέται κάτι τέτοιο κανείς ή γίνεται, εμπνευσμένος από καταστάσεις, που μια μέρα θα περιτυλίξουν σαν σαρκοβόρος κισσός τη ζωή του;
-
Οι γυαλιστεροί άνθρωποι δεν είναι πάντα χρυσάφι
Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός… Έτσι λέει ο σοφός λαός κι εσύ θυμάσαι όλα εκείνα τα αστραφτερά μπιχλιμπίδια που κάποτε μάζευες.
-
Η επιβίωση ενός γάμου
Σκεφτόμουν καιρό τώρα να γράψω μια ανάρτηση σχετικά με το γάμο, τις καθημερινές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν δύο άνθρωποι που ζουν μαζί, και δη δύο άνθρωποι που έχουν παιδιά. Τις λεπτές ισορροπίες που δοκιμάζονται από την κούραση, το άγχος της καθημερινότητας, και το γεγονός ότι και τα παιδιά συχνά δοκιμάζουν την υπομονή των γονιών.
-
Πολύχρωμη μπουγάδα
Αναρωτιέμαι μερικές φορές: είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
