«Όταν τα παιδιά ενηλικιώνονται και φεύγουν από το σπίτι είναι φυσιολογικό να νιώθετε κενό και θλίψη».
Κατηγορία: Σκέψεις (Σελίδα 29 από 35)
Είναι γεγονός ότι πολλές φορές εμείς οι άνθρωποι, όσες θεωρίες κι αν μελετήσει ο νους μας, όσες συμβουλές κι αν ακούσουν τα ώτα μας, όσα «εγώ σίγουρα θα το’ κανα» κι αν πει το στόμα μας, τη δεδομένη στιγμή, καταλήγουμε να τα κάνουμε θάλασσα.
Μάθε να ακούς αυτό που βλέπεις! Μάθε να δέχεσαι και να καταλαβαίνεις τα μηνύματα που σου στέλνουν τα μάτια του κάθε ανθρώπου. Μηνύματα τα οποία με λόγια δεν λέγονται, μόνο μέσω των ματιών είναι πιο εύκολο να σταλούν και να λεχθούν.
Δεν τον ξέρεις. Δε σε ξέρει ούτε αυτός. Δεν τον ψάχνεις, ούτε βιάζεται να σε βρει. Δε σε φαντάζεται, δεν ξέρεις αν είναι όμορφος ή άσχημος, δε γνωρίζεις αν μοιάζει με όσα έχεις ονειρευτεί. Ούτε σε νοιάζει να μάθεις ακόμα. Φτάνει που ξέρεις πως είναι κάπου εκεί έξω.
Ναι, είπαμε, να είσαι ο εαυτός σου. Αλλά. Είναι και το τι εαυτό, μαγικά και αβίαστα, σου βγάζει ο κάθε ένας άνθρωπος ξεχωριστά.
Μάθαμε να φταίμε. Προκειμένου να μη φταίμε ποτέ, από φόβο μην κάνουμε λάθος ή μην τύχει και μας πουν εγωιστές, μελό και υπερβολικούς οι κριτές των πάντων, μάθαμε να φταίμε πάντα.
Εκείνοι που το παίζουν… Εκείνοι που νομίζουν πως σπουδάζοντας και διαβάζοντας ποίηση και μερικά βιβλία, απέκτησαν τόση καλλιέργεια, που αυτός ο κόσμος είναι τόσο μικρός για να τους χωρέσει και να τους καταλάβει!
