Ένας εθισμός — δηλαδή μια επίμονη ανάγκη να καταναλώσετε μια ουσία ή να διαπράξετε μια πράξη— διαφέρει από έναν καταναγκασμό, ο οποίος είναι μια συντριπτική και ακαταμάχητη παρόρμηση για δράση. Συνήθως μια καταναγκαστική πράξη είναι αποτέλεσμα παρεμβατικών σκέψεων (ιδεοληψιών) που αναγκάζουν το άτομο να ενεργήσει, ενώ ο εθισμός είναι περισσότερο μια συνήθεια που δεν συνοδεύεται απαραίτητα από ιδεοληπτική σκέψη. Ένα άτομο που βιώνει είτε εθισμό είτε καταναγκασμούς μπορεί να ωφεληθεί από το να μιλήσει με έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Κάποτε ο διάσημος Ουγγροαμερικανός ψυχίατρος Thomas Szasz (1920-2012) δήλωσε πως στη φύση του ανθρώπου «Ο ανόητος ούτε συγχωρεί ούτε ξεχνά. Ο αφελής και συγχωρεί και ξεχνά. Ο έξυπνος συγχωρεί, αλλά δεν ξεχνά».

Το guilt tripping είναι έμμεσο και χειριστικό και κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται άσχημα για τον εαυτό τους.

Δεν σε κάνει λιγότερο δυνατό άνθρωπο το να πονάς, το να αποτυγχάνεις και να το παραδέχεσαι.

Η ύπαρξη της μητέρας είναι η νούμερο ένα προϋπόθεση για την σωστή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη ενός μωρού. Είναι η πρώτη αγάπη, η πρώτη πηγή φροντίδας και εμπιστοσύνης, το στήριγμα και ο φάρος σε όλα τα βήματα ανάπτυξης ενός μικρού παιδιού.

Η ζωή είναι μικρή και χρειάζεται να την ζήσουμε με αγάπη.