Όλοι έχουμε αισθανθεί αγωνία, αβεβαιότητα, φόβο στη σκέψη ενός διαγωνίσματος, μιας επαγγελματικής συνέντευξης, ή την πρώτη μέρα στην καινούργια δουλειά.
Κατηγορία: Ψυχολογία (Σελίδα 31 από 42)
Η βασική συνθήκη της νευρωτικής αγάπης έγκειται στο γεγονός ότι ο ένας ή και αμφότεροι οι «ερωτευμένοι» έχουν παραμείνει προσκολλημένοι σε μια γονική φιγούρα και μεταβιβάζουν τα αισθήματα, τις προσδοκίες και τους φόβους που είχαν άλλοτε απέναντι στον πατέρα ή τη μητέρα τους στο πρόσωπο που αγαπούν τώρα, στην ενήλικη ζωή τους.
Συχνά οι άνθρωποι αφιερώνουμε πολύ χρόνο στο να σκεφτόμαστε και να αναλύουμε το τι πιστεύουν οι άλλοι για εμάς.
“Και τι κρατά τάχα το χέρι που οι άνθρωποι δίνουν;” Όλοι φοβόμαστε. Τα γερατειά, τις ρυτίδες, τη μοναξιά, την αρρώστια, την απόρριψη, τη ματαίωση, την προδοσία, το σκοτάδι, τον αμείλικτο συνοδοιπόρο μας, τον θάνατο.
Έχει και η θλίψη τις κρυφές, θετικές πλευρές της, αν κάποιος τη διαχειριστεί έξυπνα και εποικοδομητικά.
Δεν είναι λίγες οι φορές που όλοι μας έχουμε νιώσει να γινόμαστε το θύμα των καταστάσεων στην ζωή μας. Τι συμβαίνει όμως όταν η κατάσταση ξεφεύγει και οδηγούμαστε στη μόνιμη θυματοποίηση του εαυτού μας;
Αν και γένους θηλυκού, η αγκαλιά δεν έχει φύλο. Όλοι τη χρειάζονται, ο καθένας μπορεί να την προσφέρει, ψιθυρίζει και στους δύο τα ίδια λόγια. Αν ήταν χρώμα, θα ήταν το δικό σου αγαπημένο· γιατί καμιά αγκαλιά δεν είναι ίδια. Κάθε μία είναι ξεχωριστή και μοναδική, σχεδιασμένη για σένα.
Μέχρι να ενηλικιωθούν, τα παιδιά είναι αποκλειστικά δική μας ευθύνη, κι αυτό συνεπάγεται πως δεσμευόμαστε να διατηρήσουμε για λογαριασμό τους τον θεσμό της οικογένειας.
