-
“Η ΑΜΜΟΣ ΣΤΟ ΚΟΥΤΑΛΙ” ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΪ
”Ήταν μια φορά ένας κύριος που έκανε ένα ταξίδι στην Ευρώπη. Όταν έφτασε στο Ηνωμένο Βασίλειο, αγόρασε από το αεροδρόμιο έναν οδηγό με τα κάστρα των νησιών. Κάποια είχαν συγκεκριμένες μέρες επισκέψεων και άλλα πολύ αυστηρό ωράριο. Αλλά αυτό που του τράβηξε την προσοχή, ήταν ένα που παρουσιαζόταν με τη φράση «Η επίσκεψη της ζωής σου».
-
ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΟΥ ΜΑΧΑΡΑΓΙΑ – Χ. ΜΠΟΥΚΑΪ
«ΚΟΙΤΑΞΕ, ΝΤΕΜΙΑΝ. Θα ήταν υπέροχο να πήγαινες τις σημειώσεις στο φίλο σου. Το ιδανικό θα ήταν να ένιωθες, επιπλέον, ικανοποίηση που το κάνεις. Εξίσου λογικό θα ήταν να το έκανες δίχως κανένα συναίσθημα. Όμως, γιατί το κάνεις με τόση δυσφορία; Δεν νομίζω ότι ο Χουάν θα περάσει το μάθημα μελετώντας αυτές τις σημειώσεις!» «Μα, τι σημασία έχει αυτό;» «Τίποτα. Ένα καλαμπούρι έκανα. Σκεφτόμουν όλη την “άσχημη φάση”, όπως λέτε εσείς.» «Δεν ξέρω γιατί με πρήζεις τώρα, αφού σου είπα πως θα τις πάω.» «Σε πρήζω για να καταλάβεις το πώς φτάνεις σε τέτοιες καταστάσεις. Να σου πω μια ιστορία;»
-
Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΟΥ – Χ.ΜΠΟΥΚΑΪ
ΜΙΛΟΥΣΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ να κερδίσεις την αναγνώριση και την εκτίμηση των άλλων. Ο Χόρχε μου είχε εξηγήσει τη θεωρία του Μάσλοου για τις αυξανόμενες ανάγκες.
-
Η τελευταία φάση του δρόμου των δακρύων –Χόρχε Μπουκάι
Η αποδοχή είναι, τελικά, το ισοδύναμο της επούλωσης. Τι σημαίνει εδώ «αποδέχομαι»;
-
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΝΕΚΡΟΣ – Χ.ΜΠΟΥΚΑΪ
«Μη νιώθεις νικημένος προτού ακόμα νικηθείς». Ή, αν προτιμάς: «Μη θεωρείς τον εαυτό σου χαμένο προτού έρθει η ώρα της τελικής κρίσης”. Διότι…
-
ΤΑ ΒΑΤΡΑΧΑΚΙΑ ΣΤΟ ΑΦΡΟΓΑΛΟ – Χ.ΜΠΟΥΚΑΪ
Ήταν η περίοδος που είχα διαγωνίσματα. Θα κατέβαινα σε δύο γραπτές εξετάσεις και σε μία προφορική. Η ημερομηνία για το επόμενο διαγώνισμα ήταν σε μία εβδομάδα κι είχα πολύ διάβασμα. «Δεν θα τα καταφέρω» είπα στο Χόρχε. «Είναι μάταιο να καταναλώνω ενέργεια για μια χαμένη υπόθεση. Νομίζω πως είναι καλύτερα να πάω να δώσω με όσα ξέρω. Έτσι, τουλάχιστον, αν με κόψουν δεν θα έχω σπαταλήσει όλη τη βδομάδα μου άδικα. «Ξέρεις το παραμύθι με τα δύο βατραχάκια στην κρέμα;» ρώτησε ο Χοντρός.
-
Ο θυρωρός του πορνείου – Χόρχε Μπουκάι
ΗΜΟΥΝ ΣΤΗ ΜΕΣΗ των σπουδών μου και, όπως πολλοί άλλοι φοιτητές, άρχιζα να αμφιβάλλω για την απόφασή μου να σπουδάσω. Μίλησα γι’ αυτό με τον ψυχοθεραπευτή μου. Καταλάβαινα ότι πίεζα τον εαυτό μου και ζοριζόμουν για να συνεχίσω τις σπουδές μου. «Αυτό είναι το πρόβλημα» είπε ο Χοντρός. “Όσο συνεχίζεις να πιστεύεις ότι “πρέπει” να σπουδάσεις για να πάρεις πτυχίο, δεν υπάρχει περίπτωση να το απολαύσεις. Κι όσο δεν απαιτείς λίγη ικανοποίηση, ορισμένες πλευρές της προσωπικότητάς σου παίζουν άσχημα παιχνίδια.”
-
Η χρησιμότητα των δακρύων – Χ. Μπουκάι
Δεν μπορούμε να μιλάμε για πένθος και απώλειες και να αγνοούμε τη μικρή αναστάτωση που σίγουρα μας προκαλεί η συζήτηση ενός τέτοιου θέματος. Απλώς θεωρούμε πως είναι μια αναστάτωση που, κατά κάποιον τρόπο, αξίζει τον κόπο, με την έννοια ότι μαθαίνουμε κάποια πράγματα, αναθεωρούμε κάποια άλλα, και τέλος, συστηματοποιούμε αυτό που, πιθανότατα, όλοι γνωρίζουμε.
